Samenwerken; wie kan dat nou niet!?

Samenwerking

De kloof tussen goede bedoeling en resultaat.

In corporate values, in competentietaal, in de sociale omgang; overal komt terug dat ‘samenwerken’ van groot belang is. Dat is overigens terecht; wij stammen af van oerouders die andere oervolken overvleugelden omdat juist zij wél in staat waren tot samenwerking. Hetgeen bleek uit het vermogen om activiteiten te verdelen en goederen te ruilen. En daarmee succesvoller te zijn dan de rest.

Samenwerken,voor ‘t gemak bedoelen wij er dit mee (uit ‘t woordenboek van HRorganizer):

Draagt actief bij aan het realiseren van gemeenschappelijke doelen. Bevordert de onderlinge communicatie. Deelt informatie soepel met anderen. Ondersteunt anderen.

Ruim een jaar geleden kwamen enkele heren bij mij langs. Zij waren bezig een corporatie op te bouwen voor trainers en coaches. Een sympathiek initiatief, vond ik. Iedereen was het erover eens dat samenwerking key is om een coöperatie succesvol te kunnen laten zijn. De professionals die zich wilden aansluiten moesten dan ook expliciet in een samenwerkingsstandje staan.

We zijn nu meer dan een jaar verder. Inmiddels bestaat de coöperatie uit 16 zelfstandige professionals en sinds kort hebben ze er een goed gevoel over. Echt gericht op samenwerking. Het was toch een stuk langzamer gegaan dan de oprichters aanvankelijk hadden verwacht. In het jaar ervoor waren nogal wat mensen die aanvankelijk leken te passen toch afgehaakt. Te weinig daadwerkelijke bereidheid tot samenwerking was in de meeste gevallen de reden van uitstappen. Een te grote kloof tussen de goede bedoeling en de dagelijkse realiteit.

Ik vraag me af of de 16 coöperatieleden waar ze nu mee verder bouwen statistisch boven gemiddeld bereid zijn tot samenwerking. En hoe groot de spreiding is binnen de groep. Zo’n vraag intrigeert me dan. Zojuist heb ik ze voorgesteld om dit eens te gaan meten. Mocht daaruit blijken dat dit inderdaad zo is dan kunnen toekomstige leden een (self)assessment ondergaan op ‘samenwerken’ (en wellicht nog een paar andere relevante competenties) als onderdeel van het wederzijdse oriëntatieproces. Zodat eenieder iets beter gewapend de beslissing kan nemen om wel of niet toe te treden.

Mijn gesprekspartner, een van de oprichters, vond het een heel goed idee. Gaat hij voorleggen aan de andere bestuurders en dan hoor ik ervan.

Wordt vervolgd!

Maarten Hack

Recent Articles

Dwing jezelf Recruitment te upgraden.

Laatst sprak ik een plaatselijke notaris en vroeg hem hoe zijn business ging. Hij signaleerde dat...

Wij weten wat Talent is, toch?

Al jaren lang staat talentmanagement hoog op de HR agenda. Wat ik me steeds afvraag is wat er dan...

Zelfsturing; droom of nachtmerrie voor organisaties?

Objectiever beoordelen wordt een must

Laatst hebben we met een groep mensen en organisaties...